Biografie
Voor wie belangstelling zou hebben voor waar ik vandaan kom.
Aan de Universiteit Gent doceer ik sinds 1993 een reeks vakken inzake internationale betrekkingen en het Belgisch buitenlands beleid. Alle informatie over die vakken is te vinden op de website van de Vakgroep Politieke Wetenschappen. Sinds 2006 ben ik ook voorzitter van de Vakgroep.
Van 2002 tot 2009 was ik directeur van het programma 'Veiligheid & Global Governance' van het Egmont Instituut (Koninklijk Instituut voor Internationale Betrekkingen) in Brussel. Sindsdien blijf ik verbonden aan het Egmont Instituut als Senior Associate Fellow. Voor meer info hierover kan u terecht op de website van het Instituut.
Nu even terug naar de prehistorie. Na mijn studies aan de KULeuven (Germaanse Filologie) en mijn legerdienst, richtte ik in 1976, samen met André Van Halewijck, uitgeverij Kritak op. Omdat boeken van anderen uitgeven leuk is, maar ze zelf schrijven nog leuker, heb ik toen mijn eerste stappen gezet in de wereld van de eigen schrijfsels, ondermeer in Knack. En omdat het nog leuker leek om wat dichter te gaan staan bij de buitenlandse en de defensiepolitiek waar ik talloze bladzijden over had neergeschreven, liet ik mij zonder veel moeite door Louis Tobback overtuigen eerst naar het SEVI en vervolgens naar het kabinet van Guy Coëme, minister van defensie, te verhuizen. Dat was in 1988. De meest memorabele momenten: de val van de Berlijnse Muur, de door velen vergruisde Belgische afwijzing van de modernisering van de tactische kernwapens in NAVO–verband (maar wat uiteindelijk de enig juiste beslissing bleek te zijn), het begin van de hervorming van het Belgische leger, de implosie van de Sovjetunie en de Golfoorlog.
Nieuwe verhuis, vier jaar later, ditmaal naar het kabinet van de minister van buitenlandse zaken, achtereenvolgens Willy Claes, Frank Vandenbroucke en Erik Derycke. De geschiedenis was toen al aan het vertragen en het was vooral het Centraal-Afrikadossier onder Frank Vandenbroucke en de nauwe samenwerking met ambtenaren en de diplomaten waar ik de beste herinneringen aan overhoud – wat, naar ik mag hopen, wederzijds was. Die ervaring heeft ongetwijfeld meegespeeld toen ik vervolgens België en zijn buitenlandse politiek, 1830–2000 (Van Halewyck, 2001) uitschreef.
Helmut Gaus, destijds decaan van de Faculteit Politieke Wetenschappen, had tussendoor reeds verscheidene keren getracht mij te verleiden om over te stappen naar de universitaire wereld met de bedoeling onderwijs en praktijk wat dichter bij elkaar te brengen. In 1995 slaagde hij in zijn opzet en zo begon dan mijn academische loopbaan.
Sinds de aanslagen van elf september ben ik erg veel bezig geweest met de studie van het terrorisme - met de uitgesproken bedoeling om dit fenomeen in (historisch) perspectief te plaatsen, opdat we er minder paniekerig op zouden reageren. In 2006 werd ik lid van de Expert Group on Violent Radicalisation (opgericht door de Europese Commissie) en sinds 2010 ben ik als expert verbonden aan het European Network of Experts on Radicalisations (ENER). In oktober 2011 verscheen mijn nieuw boek over dit onderwerp: Jihadi Terrorism and the Radicalisation Challenge. European and American experiences (Ashgate, 2011). Over dit boek vindt u meer informatie op deze website. Het werd gelanceerd op een internationale conferentie op het Egmontpaleis in Brussel (meer info vindt u op de website van de conferentie: www.egmontinstitute.be/conf-10oct.html).
Wat mij in de afgelopen jaren ook erg bezig heeft gehouden, is het onderzoek naar 'recurrenties' in de wereldpolitiek - en in ons dagelijks leven. We denken vaak dat iets 'nieuw' is, terwijl die zogezegd nieuwe ontwikkelingen eerder in het verleden ook al voorkwamen en door onze voorouders toen ook als nieuw werden ervaren. Ik heb in 2008 getracht om die 'golfslagen van de geschiedenis' uit te schrijven in mijn De geschiedenis van de wereld van morgen (Van Halewyck, 2008). Dat boek hoop ik ooit nog eens te actualiseren, nu de daarin aangekondigde woelige tijden en de wereldwijde golf van verzet en protest, tegen de achtergrond van onbehagen en groeiende ongelijkheid, inderdaad op gang lijken gekomen.
Ten slotte staan er ook enkele projecten op stapel over de diplomatieke geschiedenis van ons land. Samen met Duco Hellema (Universiteit Utrecht) en een reeks Nederlandse en Belgische collega's hebben we de geschiedenis van de Belgisch-Nederlandse diplomatieke relaties sinds 1945 te boek gesteld (Uitgeverij Boom). Het werd op 1 december 2011 in Brussel aangeboden aan de Nederlandse en de Belgische minister van Buitenlandse Zaken. Met de collega's Vincent Dujardin en Claude Roosens van de UCLzijn we bezig aan een geschiedenis van het Belgische ministerie van buitenlandse zaken. Dat zal in de tweede helft van 2012 verschijnen (Uitgeverij Racine).
En als u nu nóg meer wil weten, dan is dit een leuk artikel... uit het leven gegrepen...
